Dieta dwuletniego dziecka

Taka dieta opiera się na okresie przejściowym między sposobem odżywiania wieku niemowlęcego a sposobem żywienia dziecka starszego. Dzieciom do dwóch lat, które nie mają ząbków przedtrzonowych nadal należy podawać papki i przeciery. Gdy pojawią się ząbki dziecko musi zacząć jeść potrawy grubiej rozdrabniane, by nauczyć się gryźć i żuć.

Niezmiernie ważne jest szybkie przyzwyczajanie dzieci do gryzienia i żucia, bo wpływa to na właściwy rozwój szczęk i uzębienia. Wpływa też na zwiększenie wydzielania soków trawiennych (śliny i soków żołądkowych), pobudza apetyt i ułatwia trawienie.

Dziecko dwuletnie powinno jadać 4 posiłki na dzień, chyba, że jest osłabione to wtedy 5. Posiłki te swym składem przypominają posiłki starszych dzieci a także dorosłych. Inny jest tylko sposób wykonania potraw, np. trzeba je rozdrabniać. Dziecko powinno jeść przede wszystkim potrawy gotowane, a minimalną ilość potraw duszonych i smażonych.

Odżywianie dziecka wymaga ciągłej kontroli. Ważny jest więc wykaz produktów przewidzianych na dziecko w wieku 1-3. Ta dzienna racja pokarmowa jest tak przygotowana, by dziecko odpowiednia ilość pełnowartościowego białka, składników mineralnych i witamin z produktów energetycznych.

Oto co powinna zawierać dieta dla dwuletniego dziecka:

Sery
Podaje się je dzieciom głównie pod postacią twarożku i sera białego przyrządzanego w domu. Można też podawać mało ostre i słone żółte sery i świeże topione serki. Gdy dziecko nie potrafi jeszcze gryźć, ser uciera się na tarce i nakłada na posmarowane masłem pieczywo lub łączy się tarty ser z mlekiem i poda w formie pasty.

Warzywa z Wit. C i innymi
Należy podawać dziecku wszystkie odmiany kapusty (biała, czerwona, brukselka, włoska), brokuły, kalafiory, kalarepę, pomidory itp. Produkty te są bogatym źródłem witaminy C, więc każdego dnia należy uwzględnić chociaż jeden z nich. Kapustę włoską podaje się dzieciom w postaci surówki lub gotowaną, tak jak i kalafiory. Brukselkę podaje się jako dodatek do zup jarzynowych, jako jarzynę, z wody lub jako puree łącznie z ziemniakami, a kapustę kiszoną surową. Podaje się dzieciom wszystkie owoce, a latem przede wszystkim jagodowe, bo maja dużo witaminy C i składników mineralnych. Najlepiej podawać je umyte, w stanie surowym i nieprzetarte, bo wtedy mają najwięcej witaminek. Ziemniaki można podawać na obiad czy na kolację. Najczęściej podaje się dzieciom puree z surowym masłem, mlekiem i pietruszką. Podajemy dzieciom mało nasion strączkowych, np. grochu, najlepiej raz na tydzień utarte do zupy.

Mleko
Podaje się je przegotowane do śniadań, podwieczorków i kolacji, samo lub np. jako kakao. Używa się też mleka do zupek mlecznych, sosów mlecznych, chłodników owocowych, do przyprawiania zup, potraw z warzyw czy sosów. Odrobinę mleka podaje się jako zsiadłe (z mleka przegotowanego) lub jogurt czy kefir.

Pieczywo
Musi być pulchne i wypieczone. Skórka należy do najprościej strawnych cząstek chleba. Gdy dziecko nie ma ząbków przedtrzonowych, otrzymuje pieczywo, np.. sucharki rozmoczone w mleku czy zupie. Jeśli jednak ma ząbki, to podajemy mu pokrojone w drobną kostkę pieczywo posmarowane masłem, twarogiem lub dżemem. Chleb pszenno-razowy wprowadza się przy końcu drugiego roku życia, bo ma gruby przemiał.

Mąka i kasze
Kasze podajemy przeważnie pod postacią gęstej papki. Należy przyrządzać z nich kotleciki, kaszkę pokrojona w kostkę jako dodatek do zupy i wiele deserów. Kluseczki podaje się drobno krajane ze starannie wyrobionego ciasta i dobrze ugotowane. Gdy kluska wypłynie na powierzchnie wody nie jest jeszcze ugotowana do końca. Po ugotowaniu powinna identycznie na przekroju jak i na zewnątrz (gdy jest biały pasek na przekroju kluski to jest nieugotowana). Do przyrządzania potraw urządza się inne tłuszcze (olej, słoninę i smalec). Surowy olej przeważnie dodaje się do surówek i śledzi lub w postaci majonezu.

Mięso i ryby
Podaje się je najczęściej gotowane i rozdrobnione. Małym dzieciom podaje się: gotowane klopsiki z ryby lub mięsa, móżdżek w sosie, wątroba gotowana w kawałkach i skrobana lub w postaci okrągłych pulpetów, mięso cielęce, drobiowe, królicze, ryba gotowana w jarzynach itd. Z wędlin można tylko podawać polędwicę, szynkę i parówki. W drugim roku życia zaczyna się też podawać solone śledzie i wędzone ryby, np., szproty, fladry.
Solone śledzie trzeba przed przyrządzeniem starannie wymoczyć w zimnej wodzie i później podać obrane ze skóry, ości i drobniutko rozdrobnione- w takiej formie podaje się je dziecku jako dodatek do pieczywa z masłem lub do ziemniaków, posypane drobniuteńko pokrojoną cebulka i szczypiorkiem i kropione trochę olejem. Wędzone ryby trzeba dokładnie obrać z ości i rozdrobnić na miazgę (dziecko z ząbkami może jeść w kawałkach). Nie podaje się dziecku zbyt tłustych ryb wędzonych i ciężko strawnych, np. łososi. Ryby muszą być świeże, bo nieświeże są trujące!

Masło
Łatwo się je trawi i ma witaminę A, więc jest idealnym tłuszczem dla dziecka. Część masła można zastąpić śmietaną (10 g masła = 40 g pełnotłustej śmietany). Dzieci mogą spożywać tylko śmietanę pasteryzowaną lub od krów, które są pod stałym nadzorem weterynaryjnym. Zawsze należy przegotować śmietanę, gdy nie zna się jej źródła pochodzenia. W posiłkach dzieci powinny występować gotowane i w postaci surówek zielone warzywa i zabarwione pomarańczowo (np. sałata, szczypior, groszek, pory, marchew, brukiew, pietruszka itp.). Są one bogate w witaminy A i C.

Cukier
Podaje się go do słodzenia kompotów, napojów, deserów i jako przyprawa do potraw. Słodycze najlepiej podawać dzieciom po posiłkach, najlepiej po obiedzie (50 g ilości cukru dziennie).

Jaja
Podaje się je w postaci jaj sadzonych, jako jajecznicę, gotowane na miękko i w potrawach. Przyprawia się nimi sosy, zupy, kisiel, potrawy z jarzyn. Czasem można podać dziecku żółtko utarte z cukrem i sokiem z cytryny (kogel-mogel) lub utarte z olejem w postaci majonezu czy jako dodatek do pieczywa. Nie wolno dziecku jeść surowych jajek!